
Defter
Başkemancı ve Rakip Eli Sıkmak
Ersin Antep
Sağ kanattan topu alan rakip futbolcuyu faul yaparak durduran defans oyuncusu taraftardan alkış aldı. Soldan sahneye giren iki sanatçı, alkışla karşılayan dinleyenleri güleryüzle selamladı.
Teknik direktörün verdiği taktik için rakip savunmayı geçemeyen futbolcuların paslaşması kendi kalecilerine kadar ulaştı. Yüzyıllar önce yazdığı notalarla kodladığı çalışla bestecinin müziği, keman ve piyano sanatçısının ellerinde test edildi, beğenildi.
Kendi yarı alanında çalıma girişen savunma oyuncusu topu rakibe kaptırdı, arkadan yaptığı faule rağmen ayakta kalan santrafor topu ağlara gönderdi. Pedala süre değerinden biraz daha uzun basan piyanistin sonraki ölçünün başına dinamik girişi diğer sanatçıyı rahatlatırken farklı bir lezzete yol açtı.
Maçtan önce saatlerce yapılan tahmin yayınları, maç esnasındaki yorumlar ve nihayet maç sonrası değerlendirmeler, hakem hatalarını masaya yatıran uzun süreli yayınları; bir oda müziği konseri için yapsaydık ne olurdu? Sonuç sinir bozucu olur muydu? İzleyici kendisini çok fark yemiş bir taraftar gibi hisseder miydi? Veyahut konserin öncesinde oturup bir saat boyunca eserlerin her anını, (futbol izleyicisi gibi) çok meraklı ve gün içinde dahi yakın çevresinde konuşup değerlendirmiş insanlara anlatsak, onlar konseri o notlarla izleseydi ve konser sonu neredeyse 75 dakikalık her anı didik didik etseydik; sonuç moralleri alt üst edecek kadar yıkıma yol açar mıydı?
Gözümüzün önünde olup fark etmediğimiz, bilgiyle ilgimizi arttırmadığımız konserlerin olduğu mekanlar var. Şükrü Saracoğlu Stadı’na yakın Süreyya Operası, Dolmabahçe Stadı’na yakın AKM ile CRR… Hazırlığınızı ve beklentinizi aynı tuttuğunuzda aynı duyguları yaşayıp anlam bulacağınız ortamlar…
15 Ekim 2026 akşamı Kadıköy Belediyesi Süreyya Operası’nda Keman Sanatçısı Tuncay Yılmaz ile Piyanist Robert Markham; Robert Schumann, Johannes Brahms ve Fritz Kreisler yapıtlarını yorumladı. İlk iki sonatta Yılmaz adeta, Alman bestecilerin gösterdiği yolda romantizmin derinlerine güvenli bir yolculuk anlattı. Markham, nüans ve tempo bakımından orantısını iyi uyguladığı bir grafik sergiledi. Kreisler’nın “Eski Viyana Dansları” ile dinlence, ayrı bir keyfe dönüştü, haz verdi. Bu konserlerde eğlenilmez, anlam bulunur. Nitekim Antonín Dvořák’ın annesi Anna Dvořáková’dan öğrendiği Opus 55 içindeki “4 numaralı Annemin Öğrettiği Şarkı”; sevginin en duru, en ulvi tarafını vurguladı.
Daha çok insanın bu güzelliği yaşamaması önünde toplumsal yönlendirmeler, şartlanmalar, alışkanlıklar var. Aynı gün 94. yaş yıldönümü olan Muammer Sun’un “Sevgi Herşeydir”i, çocuklar için yazılmış gibi görünüp büyüklere samimiyetle ve narin bir yaklaşımla hitap eden şarkıları; aslında hep birlikte yönlenmemiz gerekip de kaçırdığımız yönü işaret eder. (Keşke bunu bize işaret edecek bir konum uygulaması olsaydı!)